1933-1950 Yıllarında Kur'an Kursları

Din Eğitimi El Kitabı'ndan (Grafiker: 2017)  kısaltılarak alınmıştır.

Cumhuriyetin ilanından iki yıl sonra (2 Nisan 1925) Kur’an kursları konusu ilk defa Meclis gündemine gelmiş, bu çerçevede o günkü adıyla Diyanet İşleri Reisliği bünyesinde Kur’an hafızı yetiştirmek üzere, 10 kişilik “huffaz muallimi” kadrosu tahsis edilmiştir. Aynı yıl 9 Kur'an kursu açılarak, eğitim-öğretime başlanmıştır. Böylece yaygın din eğitimi alanında Kur’an kursları adıyla yeni bir kurum faaliyete başlamıştır. Yine de bu adımın o günün ihtiyaçlarını ne ölçüde karşılayabildiği tartışılmaya muhtaçtır. Zira gerek örgün eğitim alanında (mektepler, medreseler) gerekse yaygın eğitim alanında (cami, mescit, tekke, hocaların evleri vb.) neredeyse hemen her mekânda Kur’an öğretiminin gerçekleştirildiği Osmanlı döneminden sonra, sadece 9-10 kurs ve 9-10 öğretici ile bu faaliyetin gerçekleştirilmesi ancak sembolik bir anlam ifade ediyordu. 

Kur’an kursları da gerek nicelik gerekse nitelik bakımından yetersizdi. Ayrıca harf inkılâbının farklı şekilde algılanması, Kur’an öğretimi konusunda da çeşitli zorlukları, baskıları beraberinde getirdi. Durum böyle olunca, Müslüman halk evlerde, kırlarda, samanlık, mağara vb. yerlerde gizli gizli bu alandaki ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştı. Bu faaliyetlerle Kur’an’ı Kerim’in okunmasının unutulmaması, imamlık, müezzinlik, cenaze hizmetleri vb. ihtiyaçların karşılanması hedeflenmişti.

 

Esra Oğul'un Diyanet İşleri Başkanlığında Kur'an Kursları-Toplumsal Boyut adlı Y.Lisans tezinden(Osman Gazi Ünv.: 2017)  kısaltılarak alınmıştır.

1927 yılından 1932 yılına kadar 9 veya 10 Kur’an Kursu öğreticisi mevcuttur. 1928 yılında harf inkılabıyla, Arap harfleriyle Türkçe yazma yasaklandığı için 1929’da mevcut kurslar da kapatılmıştır. Ancak 1925’teki zarurette olduğu gibi, 10.12.1930 tarihli bir yazıda “12 yaşından küçüklere hiçbir şey öğretilmemek, 12 yaşından büyüklere ise sadece Kur’an-ı Kerim ve namaz sure ve dualarını öğretebilmeleri için bazı hoca efendilere izin verilmiştir” denilerek öğreticiler görevlerine devam ettirilmişlerdir.  

Kültür Sayfası